«Soltüstık Qazaqstan»

PDF

Ерліктің үлгісі

Әке! Ардақты есім. Жарқын бей­­несі қашанда жадымызда. Әкем – Балғожа Қалиасқаров 1908 жылы қазіргі Тайынша ау­да­нына қарасты Кішкене қопа де­­ген ауылда дүниеге келген. Әке­ден ерте қалған ол өмірдің тау­қыметін көп көрді. Ағасы Бей­сен екеуі байдың малын бағып, ана­ларына қамқор болды. Қай жұ­мысты болмасын аса ұқып­ты­лықпен, жауапкершілікпен орын­дай білетін әкем ауылда ұста бо­лып та жұмыс істеді. Ел ба­сына ауыр күн туған шақта жалғыз бауыры Бейсенмен бір­ге май­данға аттанады. 136-шы ат­қыштар бригадасының құра­мында бо­лып, талай қанды шай­қастарға қатысты. Кезекті бір ұрыста аяқ-қолынан ауыр жара­ла­нып, елге оралды. Ал бауыры Бейсен сол қан қасаптан қайт­пады.

Қос балдақпен елге оралған әкем қол қусырып отыруды ла­йық көрмей, ауылдың еңбек май­данына бірден кірісіп кетті. Ел адамдарының қолқалауымен тұралап қалған шаруашылықты қайта тұрғызуға басшылық етіп, ауыл азаматтары артқан ауыр жүкті сеніммен көтере білді, бас­қармалық жұмысты абыроймен атқарды. Ұжымшардың өсіп-өр­кендеуі жолында аянбай еңбек етті. Мәскеудегі Бүкілодақтық ха­лық шаруашылығы жетістік­те­рінің көрмесіне де барып қайт­ты. Бірнеше рет депутат болып сайланды. Көп жылдар бойы ауылдық кеңестің төрағасы бол­ды. Осы еңбегі үшін ол “Тың жә­не тыңайған жерлерді игергені үшін”, “Ерен еңбегі үшін” және басқа да медальдармен мара­пат­талған. Сондай-ақ соғыстағы жанкештілігі үшін “Жауынгер­лік ерлігі үшін”, І дәрежелі “Отан соғысы” ордені, “Ерлігі үшін” ме­далін екі мәрте алған. Табиға­ты­нан сабырлы әкем көзінің ті­рі­сінде өзінің соғыста жасаған ер­ліктерін айтып, кеуде қағып мақ­танған жан емес. “Қырық жыл қырғын болса да, ажалды өледі” деген осы шығар, шіркін-ай, қыр­шынынан қиылып, осындай бей­біт өмірді көрмей кеткен заман­дастарым болды ғой”, – деп ерек­ше тебіреніспен көзіне жас ала отырып айтқан әңгімелері әлі есімде.

Анам Мағрипа Есентоғайқы­зы әкемді қан майданға шыға­рып салып, елмен бірге көрген қиындықтарға ешқашан мойы­ма­ды. Қос балдаққа сүйеніп кел­се де, көңілін кірбің шалмады. Екеуі 9 бала тәрбиелеп өсірді. Ана­мыздың дастарқаны ешқа­шан жиылмайтын, ат басын бұр­ған кез келген мейманды құрақ ұша қарсы алатын. Жылы сөзі­мен көңілді баурап алатын қа­сиеті бар еді.

Қайтып келмес, қайран өмір! Ардақты әке, Жеңістің 76 жыл­дығы тойланып жатқан күндер­де аруағыңыздың алдында бас иіп, сағынышпен еске аламыз.

Үміт ҚАЛИАСҚАРОВА,

қызы.

Әлеуметтік желілерде бөлісіңіз:

Share on facebook
Facebook
Share on telegram
Telegram
Share on whatsapp
WhatsApp